زمینه و هدف: فنل، یکی از رایج ترین آلاینده های آلی در محیط های آبی است. حضور فنل در محیط باعث مشکلات بهداشتی چون سرطان زایی، ضربان نامنظم قلب و ... در انسان و سایر موجودات می شوند، در نتیجه باید نسبت به حذف آن اقداماتی انجام شود. فرآیند جذب توسط نانوذرات، یکی از روش های موثر در حذف آلاینده هاست. مطالعه حاضر با هدف بررسی کارایی نانوذرات اکسید منیزیم در حذف فنل از محلول های آبی انجام شد.مواد و روش ها: در این پژوهش از نانوذرات اکسید منیزیم با اندازه43nm استفاده شد. پس از تهیه محلول استوک فنل، اثر پارامترهای pH (3، 5، 7، 9، 11)، زمان تماس min (10، 30، 60، 90 و 120)، دوز جاذب mg/L (20، 40، 60، 80 و 100) و و غلظت اولیه mg/L (25، 50، 75 و 100) و فنل مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که با افزایش pH، زمان تماس و دوز جاذب تا یک محدوده خاص و کاهش غلظت اولیه، راندمان حذف افزایش یافت؛ به طوری که در pH حدود 11، غلظت اولیه 50 mg/L، دوز جاذب80 mg/L و زمان تماس min60 راندمانی برابر 81 درصد داشت. داده های جذب فنل بر نانوذرات اکسید منیزیم از ایزوترم Langmuir و سینتیک pseudo- second order پیروی می کنند.نتیجه گیری: نانوذرات اکسید منیزیم قابلیت تقریبا بالایی در حذف فنل دارد و می توان از آن به عنوان جاذب در حذف فنل از محیط های آبی حاوی فنل استفاده کرد.

در این پژوهش، سینتیک احیای کربوترمی مولیبدنیت در حضور اکسیدمنیزیم مورد بررسی قرار گرفت. نمونه های پودری با نسبت استوکیومتری(مولیبدنیت: اکسیدمنیزیم: گرافیت 2: 2: 1) تهیه و تحت آزمون آنالیز حرارتی هم زمان (STA)، با سه نرخ حرارتی10، 15 و20 درجه بر دقیقه، قرار گرفتند. به منظور تعیین فازهای میانی تشکیل شده در طول فرآیند، یک سری آزمایش های هم دما تحت اتمسفر آرگون صورت گرفت. نتایج نشان داد که فرآیند در محدوده دمایی º C 900 تا º C1400 امکان پذیر بوده و با تشکیل فازهای میانی اکسید مولیبدن (MoO2) و مولیبدات منیزیم (MgMoO4) پیش می رود. بررسی های سینتیکی با روش های بدون مدل فریدمن، اوزاوا، کسینجر و روش برازش مدل کوتز-ردفرن انجام شد. نتایج حاصل از تمامی روش ها تطابق خوبی با یکدیگر داشته و حاکی از آن بودند که مکانیزم حاکم بر واکنش کنترل شیمیایی و مقدار انرژی اکتیواسیون آن در حدود kJ/mol 425 می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: مواد غذایی می توانند به قارچ های مختلفی آلوده شوند. استفاده از فن آوری نانو به خصوص اکسیدهای فلزی می توانند این آلودگی ها را کاهش دهد. هدف از این تحقیق بررسی اثر ضدقارچی نانوذرات اکسید منیزیم و اکسید مس علیه گونه های قارچی آسپرژیلوس که در بهداشت مواد غذایی اهمیت دارند، بود.مواد و روش ها: نانوذرات اکسید منیزیم و اکسید مس به روش شیمیایی تولید شدند و مورفولوژی و اندازه آن ها توسط میکروسکوپ الکترونی عبوری و همچنین روبشی، پراش اشعه ایکس و زتاسایزر بررسی شد. MIC و MFC آن ها علیه گونه های آسپرژیلوس به تنهایی و در ترکیب باهم به روش میکرودایلوشن در محیط کشت های سابورودکستروز براث و سابورو دکستروز اگار بررسی گردید و FIC محاسبه شد.نتایج: اندازه نانوذرات بین 10 الی 60 نانومتر بودند. میانگین MIC و MFC نانوذره اکسید منیزیم برای آسپرژیلوس فلاووس، فومیگاتوس، نیجر و پارازیتیکوس به ترتیب 10.1 و 10.31 میلی گرم بر میلی لیتر و برای نانوذره اکسید مس 10.25 و 10.08 میلی گرم بر میلی لیتر بود. بیشترین خاصیت ممانعت کنندگی و کشندگی این نانوذرات به ترتیب بر روی آسپرژیلوس نیجر و فومیگاتوس بود؛ اما شاخص FIC چون بیشتر از یک بود، تاثیر متقابلی نداشتند. میانگین MIC ترکیبی 9.94 میلی گرم بر میلی لیتر بود.نتیجه گیری: این تحقیق نشان داد که نانوذرات اکسید منیزیم و اکسید مس به عنوان مواد ضدقارچی هرکدام به تنهایی می توانند خاصیت مهارکنندگی و کشندگی داشته باشند، اما مخلوط آن ها اثر متقابلی ندارد.

هدف از انجام این پژوهش، یافتن بهترین روش سنتز نانو ساختارهای منیزیم اکسید برای تهیه منیزیم اولئات به منظور بازدارنده خوردگی بود. با بررسی منابع علمی روش های متفاوت سنتز مواد مذکور شناسایی و روش هایی که انجام آن ها امکان پذیر و اقتصادی هستند، انتخاب شدند. در این پژوهش نانو ذرات منیزیم اکسید به روش های همرسوبی، سنتز احتراقی با استفاده از موج فراصوت و آسیاکاری سنتز شده است. برای کنترل کیفیت و ریخت شناسی نمونه ها از روش های XRD،SEM  و TEM استفاده شد. بر اساس ریخت فراورده به دست آمده و میانگین اندازه ذرات آن با استفاده از نتیجه های آزمون های مذکور، بهترین نمونه ها انتخاب شدند. با استفاده از نمونه های انتخاب شده سنتز منیزیم اولئات انجام و جهت کنترل کیفیت و بررسی ساختاری نمونه های منیزیم اولئات سنتزشده از آزمون TBN استفاده شد. نتیجه های به دست آمده نشان دادند که منیزیم اولئات سنتزشده نسبت به بازدارنده های خوردگی که تاکنون در صنعت استفاده شده اند از لحاظ زیست محیطی تجزیه پذیر هستند و مواد مصرفی برای سنتز این ماده نیز می توانند با خلوص صنعتی استفاده شوند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

جهت تهیه الومینای ریزدانه و عاری از هر گونه رشد دانه غیر نرمال لازم است شریط خاصی در رابطه با مواد اولیه (پودر میکرونی با خلوص بالا) و شرایط پخت (دما، زمان، فشار مکانیکی و اتمسفر کوره) اعمال شود. بالاترین تراکم پذیری تا حد دانسیته تئوری در شرایط زینترینگ تحت بار با فشار مکانیکی Mpa 45 تحت اتمسفر محیط خلا، شرایط دمایی و زمانی 1450درجه سانتی گراد بمدت 30 دقیقه و درحضور PPm 500 اکسید منیزیم حاصل می شود. مشاهدات ریز ساختاری وجود ذرات رسوبی ریز که بطور یکنواخت در زمینه پراکنده شده اند را نشان داده که بعنوان موانع رشد دانه عمل می نمایند. از طرفی در شرایط خلا حذف تخلخلها که کنترل کننده سرعت رشد دانه هستند. در مراحل اولی و میانی زینترینگ صورت می پذیرد. اکثریت ذرات رسوبی کربنی بوده که بواسطه نفوذ کربن از سیستم پرس گرم اعم از قالب و سنبه های گرافیتی شکل گرفته اند.

در این پژوهش سنتز نانو جاذب روی اکسید/منیزیم اکسید با استفاده از نیترات روی شش آبه و نیترات منیزیم شش آبه به عنوان ماده اولیه با روش تلقیح مورد بررسی قرار گرفت. پایه روی اکسید از نیترات روی و با روش رسوب گیری توسط سدیم هیدروکسید تهیه شد. با استفاده از روش تلقیح کامپوزیت ها حاوی 10، 20 و 30 درصد وزنی MgO روی پایه ZnO سنتز شدند. سپس در دمای 450 درجه سانتی گراد کلسینه شدند. ساختار سطح و اندازه ذرات نانو کامپوزیت ها مورد مطالعه قرار گرفتند. از بین جاذب های تهیه شده، نمونه حاوی 20 درصد MgO و 80 درصد ZnO ساختار مناسب تری داشتند. به منظور بررسی ویژگی های ساختاری نانو کامپوزیت های تهیه شده از آنالیز های پراش پرتو ایکس، میکروسکوپ الکترونی روبشی و طیف سنجی تبدیل فوریه استفاده شد.